Ο Βλαντιμίρ Πούτιν έχει εξαπολύσει έναν υβριδικό πόλεμο κατά του ΝΑΤΟ, με ενέργειες που δεν οδηγούν σε άμεση στρατιωτική αναμέτρηση, αλλά στοχεύουν στην αποσταθεροποίηση της Ευρώπης, σύμφωνα με ανάλυση του Economist. Πρόσφατες εισβολές ρωσικών drones στην Πολωνία, η παραβίαση των συνόρων της Εσθονίας από ρωσικά μαχητικά, η παράλυση αεροδρομίων από UAV, εκρήξεις σε υποθαλάσσια καλώδια στη Βαλτική και εκστρατείες παραπληροφόρησης ενόψει εκλογών αποτελούν μέρος μιας φθηνής αλλά επικίνδυνης στρατηγικής. Αν και δεν αποτελούν casus belli, οι ενέργειες αυτές δοκιμάζουν τα όρια της Δύσης και εκμεταλλεύονται τη «γκρίζα ζώνη» μεταξύ ειρήνης και πολέμου. Ο Γερμανός καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς δήλωσε: «Δεν βρισκόμαστε σε πόλεμο, αλλά ούτε σε ειρήνη».
Ο Πούτιν, γνωρίζοντας ότι δεν μπορεί να νικήσει το ΝΑΤΟ σε συμβατικό πόλεμο, διώκει τρεις στόχους με αυτή τη στρατηγική. Πρώτον, να υπονομεύσει την ενότητα του ΝΑΤΟ, να δημιουργήσει διχόνοια μεταξύ των συμμάχων και να απομακρύνει τις ΗΠΑ από την Ευρώπη. Δεύτερον, να αυξήσει το κόστος για τις ευρωπαϊκές χώρες που υποστηρίζουν την Ουκρανία, στοχεύοντας κυρίως σε ισχυρούς υποστηρικτές όπως η Πολωνία, η Εσθονία και η Δανία. Τρίτον, να εξαπολύσει ιδεολογική επίθεση εναντίον των φιλελεύθερων δημοκρατιών, οι οποίες αναδεικνύουν τις αδυναμίες του ρωσικού καθεστώτος. Το ΑΕΠ της Ρωσίας είναι μικρότερο από αυτό της Ιταλίας, παρά τον μεγαλύτερο πληθυσμό της.
Ο Economist προτείνει άμεση αντίδραση: αποκάλυψη κάθε πρόκλησης, ενίσχυση της ανθεκτικότητας σε κυβερνοεπιθέσεις και εκλογικές παρεμβάσεις, και δημιουργία ομάδων για την προστασία υποδομών. Οι Ευρωπαίοι χρειάζονται φθηνότερα συστήματα ανίχνευσης και αναχαίτισης drones, ενώ πρέπει να επιβάλλουν κυρώσεις σε προμηθευτές, να χρησιμοποιήσουν παγωμένα ρωσικά περιουσιακά στοιχεία για την υποστήριξη της Ουκρανίας και, αν χρειαστεί, να καταρρίπτουν απειλητικά αεροσκάφη.